โลกไม่เคยหยุดหมุน~ความรักไม่เคยเหมือนเดิม

ไปเที่ยวไนท์ซาฟรีมาค่ะ กับเพื่อนๆ สนิทที่ได้ได้เจอกันนานละ

หลังจากที่ไปกินกุ้งกะทะกันเมื่อคืน ตื่นมาตอนเที่ยงก็เปิบพิซซ่า เที่ยงนี้ก็เลยมาเดินย่อยอาหารกันอ่ะค่ะ

กร-การ เพื่อนฝาแฝดที่คบกับมา 10 ปีได้แล้วมั๊ง กับเพื่อนตั๊กที่คบกันมา 4-5 ปี ถึงจะเคยพูดว่ารักมัน แต่ก็คงรู้กันแหละน่า

เดินไป...ถ่ายรูปไป สบายใจจัง

ตบท้ายด้วยซีอาน...หมาแอ๊บแบ๊ว

 สำหรับเราแล้ว...การปลูกต้นไม้แห่งมิตรภาพให้ยาวนานขึ้นอยู่กับคำ 3 คำ

"ขอบคุณ...ขอโทษ...ให้อภัย"

เรา : หวัดดีค่ะ
เพื่อน : หวัดดี เราโบว์เองนะ
เรา : เอ่อ...โบว์.....ไหนอ่ะ -*-
เพื่อน : โบว์กชกร ไงจำไม่ได้หรอ
เรา : โทรผิดแล้วมั๊งคะ
เพื่อน : (สุดตีน) ก็โบว์ลูกแม่บิ้น, พ่อยงค์, พี่ชื่อโยไง
เรา : กรี๊สสสส โบว์จางงงงงงงง
เพื่อน & เรา : บลาๆๆๆ

นานมากแล้วที่ไม่ได้คุยกับเพื่อนคนนี้นับได้คง 2-3 ปีแล้วล่ะมั๊งตั้งแต่ขึ้นปี 1 ก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย
คิดถึงมันมากคิดแล้วก็ขำดี ต้องให้บอกชื่อพ่อ-แม่ก่อนถึงจะร้องอ๋อ
แต่ก็ไม่นึกไม่ฝันจริงๆ นิ

โบว์...
นั่งหลับตาตอนนี้ยังนึกหน้าออกเลย
เธอเป็นเพื่อนคนแรกสมัยอนุบาล....จริงๆ แล้วก่อนเตรียมอนุบาลเลยล่ะมั๊ง
โบว์เป็นเด็กขาวๆ น่ารักแล้วก็ขนดก 555+
คือขนแขนชีจะยาวมากกว่าเด็กทั่วไป
อีกอย่างที่จำได้คือเรียนเก่ง ด้วยคุณแม่เป็นครู (ชอบปักคอสติส) คุณพ่อเป็นเภสัชกรท่าทางใจดี
เพิ่งมารู้ตอนนี้ว่าโบว์จบวิทย์คอมฯ แล้วก็ทำงานที่ TRU ไม่ผิดหวังเลยจริงๆ
ตอนเด็กๆ ชอบไปนอนบ้านเพื่อนคนนี้บ่อยๆ เล่นกันทั้งวันทั้งคืน
เพราะบ้านเราถัดกันไปแค่ 2 หลังเองนิ
ตอนเด็กๆ ชอบโบว์มาก แต่เกลียดพี่โยชอบแกล้งแต่เรา -*-
มารู้ตอนนี้ว่าแต่งงานไปแล้ว ตกข่าวจริงเลยตรู.............

เพื่อนมีหลายแบบ
สำหรับโบว์แล้วคงเป็นเพื่อแบบที่ขาดได้....แต่ตัดไม่ได้ล่ะมั๊ง

มานั่งคิดถึงความหลัง ชั้นคงแก่แล้วสินะ งืมๆๆๆ